Bu konuyla ilgili çok soru gelince, yorumlara cevap yerine bir yazıda cevap vereyim dedim.
Dikiş hikayemde ilk olarak annemi anlatmam gerek. Annem kendi gelinliğini halasıyla beraber dikmiş bir kişi. Benim çocukluğum boyunca her doğumgünüm ve her yılbaşında yeni bir elbisem oldu. Bunları ya annem örmüştü ya da dikmişti. Benim dikiş hikayem ise tahmin edeceğiniz gibi Barbie bebekle oynama dönemime kadar gidiyor. Bu dönemde annemin arta kalan kumaşlarından bebeklere çeşitli kreasyonlar yapardım, genelde abiyeler :)) Annem bana sadece elde dikiş dikmeyi öğretmişri, onun dikiş makinesine dokunmam yasaktı çocukken. Büyüyünce de ben “yapamam” diye hiç ellemedim.
Lise dönemlerimde dikişle ilgili birşeyler yapmaya başladım, tabi elle. Ufak çantalar, kıyafetleri bozup başka şeylere dönüştürmeler, eklemeler. Bu üniversitede de devam etti. Bu sefer istediğim kıyafetleri anneme diktiriyordum. Burda dergilerinden model bulup değiştiriyordum. Bu sırada kalıpları öğrendim biraz, değiştirmeyi küçültmeyi büyütmeyi. Sonra çalışmaya başladım, işten eve geldiğimde yapacak birşeyler ararken dikiş diksem diye düşündüm. Yine annemin makinesine dokunamadım ama.
Sonra bu yazımda bahsettiğim makinemi aldım. Eve getirdiğim gün annemi oturttum yanıma makineyi çözdüm. Bundan sonraki bir-iki hafta sadece düzgün dikiş dikmeye çalıştım. Hatta çok zor geldi, “yapamayacağım herhalde” dedim. Sonra sonra birşeyler diktim. Kimileri güzel oldu, bazılarını çöpe attım. Şu an orta seviyedeyim herhalde: etek, elbise çok rahat dikiyorum. Pantolon veya manto gibi şeyleri henüz denemedim.
Diyeceğim şu ki, ben şanslıydım çünkü küçüklükten beri dikişle, kumaşla haşır neşirdim. Ama ilk başta ben de zorlandım. Sonra tekniğini öğrendikçe daha iyiye gitti.
Hiç dikiş dikildiğini görmemiş ama çok istekli bir insanın bence yapamaması söz konusu bile değil. Yeter ki öğreten biri olsun. En azından birkaç saat. Sonrası kendiliğinden gelir.
bizim evde de bi singer var ve annemle halam küçükken perdeler yatak örtüleri dikerlerdi laçin… ben de orta okulda minik bi çanta dikmeye çalıştığımı hatırlıyorum, bakalım ama şu işler bitsin hakkaten başlayacağım
belki başlarda olmaz ama düz dikişlerle birşeyler yaparım. çünkü ankara ulus ta süper güzel bi dikişçiler çarşısı mı desem kumaşçılar çarşısı mı desem öyle bir yer var ve ben oraya, yatak örtüleri elbiseleri tarif ederek diktirmeye giderim yazları, aslında ankaraya gelirsen gösterelim bak, süper kumaşlar bulabilirsin, özellikle ton ton renk renk penyeler
kısacası ben de çok istiyorum ve belli bir zaman sonra eminim sen gibi güzel şeyler dikebiliriz,
o yuzden de paylaşımların için tekrar teşekkürler
a.gizem,
önemli olan zaten malzeme bulabilmek. Artık eskisi kadar dikiş diken kalmadığı için kumaş-iplik bulmak da zorlaştı, kimse uğraşmıyor artık. Dediğim gibi tekniğini öğrendikten sonra yapılmayacak birşey değil.
LaCheen
nesilden nesile aktarım yaşanmış.çok şanslısın.benimde çocukluğumdan beri alimde iğne iplik.annem nefret eder birşeyler dikmekten.evdeki düğmeleri bile bana diktirirdi.şimdi cesaret edip alsam bende çok mutlu olucam eşimde.her yerde igne saplı olmasından bıktı.elimde makina dikişi yaparak uğraşıyorum.
seni tebrik ediyorum.çok başarılı ve zevklisin.
bende kıyafetlerimi hep kendim çizip terziye diktiririm.senin böyle bir derdinyok.
sihirli eller,
Ben de şanslı sayıyorum kendimi, çocukken görmek daha iyi oluyor tabi.
Elde dikmek çok sabır işi mesela, benim makine bazen sorun çıkarıyor onu çözene kadar elde dikeyim diyorum cinnet geçiriyorum valla :))
Senin de tasarımın var demek ki, önemli olan o zaten. Gerisini diken değişiyor sadece
LaCheen
merhaba yazdıkalrını okurken kendi çocukluğumu okudum sanki:) annemin diktiği kumaşlardan barbie lere elbise dikmekle başlayan dikiş macerası
tek farkla ama annem maniyle oynamama bişey demezdi o yüzden ben ilk diktiğim şeyin nasıl birşey olduğunu hatırlamıyorum 
manto dikişini annem olmadan bende yapamıyorum. ama pantolon dikmek tahmininden daha da kolay yeterki burda da kendine uygun bir kalıp bul. gerisi çok kolay
selen,
Hikayeler hakikaten benziyor.
Pantolonu deneyeceğim en kısa zamanda, cesaret verdin :))
LaCheen
Lacheenn, hikayemiz çok benziyor. Benim annem öğretmeni birde bu işin, sıkışınca uğraşma ben yaparım diye alıyor elimden kumaşı. Ama ilk fırsatt dikiş makinası alacağım, kafama koydum
flame,
Ne güzel demek öğretmeni bir de. Sen de şanslılardansın.
Bence de fırsatını bulduğunda al bir makine
LaCheen
bana ümit verdin teşekkürler. ben de kendime bir şeyler dikmek istiyorum ama hayatımda dikişle, kumaşla hiç işim olmadı. acaba kursa falan mı gitsem diyordum ama sen diyorsun ki, birkaç saat biri gösterse bile başlangıç yapılabilir.bir de tabi dokunulması yasak olmayan bir dikiş makinesi. doğru mu anlamışım:))
arzum,
Eğer etrafında bilen biri yoksa tabi ki bir kursa gitmen daha yararlı olabilir.
Evet bir de dikiş makinesi gerekiyor :))
LaCheen
laçin’cim biliyorsun ben de çok istiyorum dikişe başlamayı. Sen bu yazıyı yazdıktan sonra biraz cesaret geldi bana çünkü bizim evde dikiş dikilmese de el işiyle hep iç içe olduk. Ben küçüklüğümden beri etamin, kanaviçe, örgü, tığ işi bunların hepsini hep yaptım. Annem sayesinde de daha çeşitli el işleriyle hep haşır neşir olduk. Yani anlatmaya çalıştığım bu konulara pek uzak değilim. hatta senin makinenin aynısı bizde de var. Öncelikle yapmam gereken sanırım düz dikişi öğrenmek, sonrasında da dergilerde ki kalıpları çıkarmayı. Kalıpları da bir arkadaşım stilist o nasıl çıkaracağımı bana gösterir diye düşünüyorum.
Evet evet laçin bu yazın bana cesaret verdi bir şeylere başlamak istiyorum
esra,
Canım senin el işlerin hakikaten çok güzel ve çok özenli. O yüzden bence dikişin altından rahatlıkla kalkabilirsin. Sana yardımcı olacak bir arkadaşın da varsa ne güzel.
LaCheen
Ben de dikiş dikmeye sizin sayenizde başladım. Aslında 2005 de arkadaşlarımın ısrarıyla dikiş kursuna yazıldım, ama dikiş dikmeyi hiç sevmiyordum kursa giderken bir kaç parça seyler dikmiştim ama sonra bırakmıştım. 3-4 ay öncede tesadüfen sizin sitenizi buldum yaptıgınız şeyler çok hosuma gitti. Az çok dikiş dikmeyi de biliyodum, hemen gittim bi dikiş makinesi aldım. 2 aydırda dikiş dikiyorum. Ama kumaş bulmada biraz zorluk cekiyorum. Çalıştığım için pazarlarada gidemiyorum. Şimdilik elimde olan kumaşlarla idare ediyorum.
gulsen,
Bazen işte kursların böyle sonuçları da olabiliyor. Sıkıcı şeyler gösterip insanları soğutabiliyorlar, böyle birkaç kişiyle daha konuşmuştum ben.
Size birazcık da olsa katkım olduysa ne mutlu bana.
Kumaş bulma işi hakikaten zor. Normal kumaşçılardan aldığınızda çok pahalıya gelebiliyor ve o zaman dikmenin anlamı da çok kalmıyor.
LaCheen
çok benziyo hikayelerimiz, annem dikiş nakış mezunuydu, beraber bi iki şey dikmişliğimiz var ama ben de hiç dokunamadım dikiş makinasına, ben henüz sizin üniv bitirmek üzere olan halinizdeyim
e artık bi kaç seneye ben de başlarım heralde dikmeye bişeyler, örgüde kendimi çok geliştirdim dikişte de geliştiririm heralde 
benim genelde maceralarım aldığım şeyleri daraltmakla ilgili oluyor, en son fantazim çok ucuza aldığım ama her elbise gibi büyük gelen (xs giyiyorum 
) uzun siyah elbisemi daralttıktan sonra sırt kısmına metrelik agraf ile korse görünümü vermek, ölçüyü filan aldım ama beni bekliyor umutla 
yasemin,
kesinlikle geliştirirsin, önce ufak şeylerle başlanıyor çünkü.
Anlattığın proje de güzel gözüküyor, bittiğinde gönderirsen buradan paylaşabilirim. Kolay gelsin.
LaCheen
Tamam herşeyi anladım, fakat işten geldikten sonra nasıl bir enerji kalıyor kuzum? Ben zar zor banyo yapıp kendimi yatağa atıyorum ne diyorsun.
Absinthe,
Canım şu an işsiz-boş bir insan olduğum için bütün gün dikiş dikebiliyorum :))
Ama yoğun işlerde kalmaz enerji falan. Ben başladığımda evli değildim işim de aşırı yoğun değildi, o yüzden yapabiliyordum
LaCheen
İnsanın kendini dinlemekten alıkoyacak bişeylere yönelmesi kadar güzel başka bir iyilik yoktur kendisine.Ben de kendi hobilerimle uğraşırken hissettiklerimden biliyorum ,zamanı unutup o anlar yaşlandırmıyor sizi.Seni de tebrik etmemek elde değil Laçin,zamanın içini sahte zevklerle doldurmak yerine üretip ,ortaya bişeyler koymayı tercih etmişsin.Ve iyisin bu işte…Ben de geri dönüşüm alanında birşeyler yapıyorum ama dikişte de senin kadar iyi olmayı çok isterdim ,çünkü çoğu zaman zevkime göre şeyler bulamıyorum.Piyasaya bir kıyafet çıkıyor bir iki hafta içinde kızılaydan dağıtılmış gibi herkesin üzerinde aynı kıyafet…Giydiğim şeyin ruhumu ,özümü yansıtması çok hoşuma gider ama bi kaç olumsuz tecrübe beni dikişten soğuttu açıkçası.Kol takmalar falan işkence gibi geldi hiç unutmuyorum o tecrübelerimde…senden ricam bize anlatırken teknik olarak ta bilgilendirmeye çalışsan,püf noktaları v.s. sonra “pervaz” nedir mesela yada “boy ipliği” falan…yeri geldikçe bunları da anlatıversen,hani çok makbule geçer …şimdiden teşekkürler ve ellerine sağlık sevgili Laçin…
bilge,
Evde otursam da hiç boş oturamadığım için bana iyi geliyor. Yoksa çok sıkılıyorum.
Dikişin maalesef öyle zorlukları oluyor birkaç şeyi berbat etmeyi göze almak gerekiyor. Çünkü yeni birşey ilk denemede genelde olmuyor. Teknik olarak yazarım tabi ki elimden geldiğince, en azından basit terimleri.
LaCheen
merhabalar, sitenizin çooook uzun süredir sıkı takipçisiyim. Özellikle dikiş kategorinizi çok beğeniyorum. Yeni evlisiniz, belki hemen bebek düşünmüyorsunuzdur ama hani geleceğe yatırım (!) amaçlı bebek kıyafetleri dikseniz çok güzel olur.Başarılar
ahder,
Takibiniz için teşekkür ediyorum. Baya bir süre bebek düşünmüyoruz ama tabi kısmet.
O zaman dikerim herhalde. Yalnız bebek giysileri göründüğünden daha zordur, minik parçalardan oluştuğu için.
LaCheen
iyikide başlamışsın dikişte gerçekten iyisin yalnız şu boya dökülmüş adlı elbisen hakkında nacizane bi önerim olucak gerçi ne kadar iyi yada ne kadar yaralı olur bilemiyorum ama söyleyim dedim elbisenin sırtındaki bolluğu giderebilmek için göğüs altından 1′er cm arayla 4-5 sıra makine lastiklerinde geçsen daha iyi olabilir gibi geldi bana ama yinede sen daha iyisini bilirsin
tuba,
önerin için teşekkür ederim, bakayım ben olabilecek gibi mi.
LaCheen
Lacheen bende böyle bir hikaye ile dikişin içinde yer almayı çok arzu ederdim,ben dikiş dikmekle ilgili pek birşey bilmiyorum.Ama sanki makinam olsa başına geçsem yapabilecekmişim gibi geliyor.İnsanın müzik kulağı olunca enstrüman çalabilmesi gibi sanki bilemiyorum:D Düğünüme sayılı günler kaldı ve çeyizimde bir makinem olsun çok isterdm.Kime söylesem dikiş dikmeyi bilmiyorsun ne yapacaksn makineyi diyorlar.Fakat bundan önceki yıllarda okula giderken yaptığım şeyi tekrarlayacağım sanırım.Sabahları uyanıp dolabıma baktığımda giysilerimden sıkılıyor ve karar veremiyorsam badilerimi elime dikiş kutusundan sadece bir makas alıp yakasını kare şeklinde keser giyer giderdim.Bu yıl hem evli olup hem okula devam edeceğim için sanırım insanlar kesik yakalı değişik badilerime zikzak yakalarıma daha çok gülecekler
ama olsun ben onları öyle giymeyi çok seviyorumm..Yazından aldığım güçle; ben bu işi öğrenmek için çaba harcayacağım yaa .. sevgilerimle canım 
aslı,
eskiden çeyize mutlaka dikiş makinesi konurmuş, artık kalmadı tabi. Kendin böyle şeyler yapıyorsan dikiş dikmeyi öğrenmen çok zor olmaz bence.
LaCheen
bende bir şekilde öğrenmeye çalışıyorum:) azimliyim:) ama çok küçük bir oğlum var ondan sanırım biraz yavaş ilerliyorum:)ama olsun diymi:)
güldem,
Bu iş zaman istiyor gerçekten. Oğlundan arta kalan zamanlarını değerlendirirsen yavaş da olsa ilerlersin
LaCheen
İki farklı kumaşı makinede bir kerede hiç hizasını bozmadan dikebilsem o bile yeticek bana
Fakat azimliyim. Önce bir dikiş makinem olsun, sonra zamanım olsun, sonra sabrım olsun… 
bende çalışan bir bayanım sonradan dikiş merakım başladı okadar çok severek yapıyorumki bende hastalık halini aldı akşam dikiyorum gece yarılarına gerekirse sabah giyip gidiyorum süper birşey sadece diktiğiniz size ait birşey eşi tüm dünyada yok sıradan değil emek verilen bir iş ayrıca çok güzel stres attırıyor
beyin yorgunluğu falan kalmıyor tavsiye ederim birşeylerle uğraşmak çok hoş mesaim bitsinde makinemin başına geçeyim diyorum sevgiler
ben yaklaşık 20 yıldır dikiş dikiyorum terziyim diyebiliyorum artık dikişdikmek sabır işi ayrıca bu işi sevmek gerekir sevmeyince olmuyor ha bide müşteri anlaşıyı çok önemli
Ben cok ozeniyorum biseyleri kendim dikmeye.$oyle son moda kiyafetler falan ki ustelik kendi zevkime gore orasi ole surasi bole demeden ama ogretcek birisi var oda yardim etmiyor istiyorum ama Kendi kendime becerebilirmiyim
olduki alip bi makine desesem sonucta bunun icin makine almaya degecekmi bilmiyorum hevesim gecipte bosu bosuna almis olmak istemiyorum
ben heyheyliyim ama biseyi taktimida yaparim vasgecmem kolay:)
Insanlarin dikis hikayeleri cikiyor karsima bu aralar gecende franszca bi dergide okudum:) O daha umit vericiydi ustelik.Bilmiyorum .
Songul bu isi sevmek gerektigini soyelmiski kesinlikle katiliyorum:)ki zaten her iste oyle degilmidir:)
Barbi bebeklere gelince cocukken bende cok dikerdim:)Igneleride hep kaybederdim hihi:)
-nereye koydum nereye koydum uf
Allahtan bu yuzden hic bi olay yasamadik cok sukur:)
lacheen cim bu arada cok guzel seyler dikiyorsun
vintage bi tarzin var gibi:)
ben evde dikiş dikmeyi öğrenmek istiyorum lütfen bana yardım edermisiniz çocucuklarım küçük kursa gidemiyorum yalvarırım ya belki bir gelir kaynağı olur aileme
canan,
Hiç bilmiyorsanız evde kendi kendinize öğrenmeniz biraz zor. Ben de size burdan nasıl yardımcı olabilirim bilmiyorum. Kitap bulabilirseniz belki işinize yarar. Ama yine de temel bilgileriniz olması lazım.
LaCheen